Rola 4: Obserwator opozycyjny

Cel

Analiza niejednoznacznego polecenia, posłuszeństwa antycypacyjnego, eufemizacji, odpowiedzialności przełożonego i granic proceduralnego oporu.

Sytuacja wspólna

Podczas publicznych wydarzeń niewielka grupa uczestników regularnie zadaje długie, krytyczne pytania. Nie narusza regulaminu, lecz utrudnia realizację zaplanowanego przekazu. Zwierzchnik mówi dowódcy, że „następnym razem program musi przebiec bez utraty inicjatywy” oraz że oczekuje „skutecznego uporządkowania sytuacji”. Nie definiuje tych sformułowań.

Ćwiczenie nie polega na projektowaniu sposobu usuwania ludzi. Grupa ma zdecydować, jakie legalne znaczenia może mieć polecenie, jakie granice muszą zostać zapisane oraz kiedy wykonawca powinien odmówić.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.

Rola 4 — Obserwator opozycyjny

Materiał końcowy

1. wszystkie znaczenia „uporządkowania” proponowane lub sugerowane w rozmowie;
2. moment, w którym zwierzchnik dowiedział się o skardze z poprzedniego miesiąca;
3. reakcję na tę informację;
4. różnicę między celem programu a celem braku sprzeciwu;
5. dowody posłuszeństwa antycypacyjnego;
6. każde przesunięcie odpowiedzialności na inny szczebel;
7. odpowiedź na pytanie o symetryczne stosowanie reguł;
8. materiał wskazujący na legalną interpretację polecenia;
9. ocenę efektywnej kontroli zwierzchnika i dowódcy;
10. wskazanie momentu, w którym rola 3 powinna przejść od pytań do odmowy.

Dodatek: porównanie wariantów osoby 3

Nie znasz prawdziwego wariantu przed ujawnieniem. Zapisz: podstawę wyboru osoby 2, zachowania zgodne i niezgodne z próbką, liczbę pytań, dodatki wykonawcy, reakcję na korektę, próby uzyskania dostępu, alternatywne wyjaśnienia i zabezpieczenia. Nie nazywaj nikogo infiltratorem bez ujawnienia karty; przedtem używaj wyłącznie opisów zachowania.