Schemat sprzężenia rekrutacyjnego
Pętla podstawowa
| Krok | Proces | Bezpośredni rezultat | Mechanizm psychologiczny |
|---|---|---|---|
| 1 | Publiczna konfrontacja lub pokaz mobilizacji | Zwiększona widoczność | Dostępność poznawcza i heurystyka reprezentatywności |
| 2 | Intensywne relacjonowanie wydarzenia | Rozgłos większy niż realna liczebność | Efekt ekspozycji i agenda-setting |
| 3 | Rozgłos interpretowany jako siła | Oczekiwanie dalszego wzrostu | Heurystyka zwycięzcy i preferencyjne przyłączanie |
| 4 | Napływ członków oraz sympatyków | Większa masa organizacyjna | Dowód społeczny i redukcja niepewności |
| 5 | Większa zdolność mobilizacji | Kolejne, bardziej widoczne wydarzenie | Koordynacja, polaryzacja i eskalacja zaangażowania |
| 6 | Powrót do kroku 1 | Samowzmacniająca się pętla | Zależność od ścieżki |
Pętla zasobowa
Rozgłos może uruchomić drugą pętlę:
- organizacja wygląda na rosnącą;
- sponsorzy, oportuniści i lokalni pośrednicy przewidują jej przyszłe znaczenie;
- przekazują zasoby albo udostępniają infrastrukturę;
- zasoby pozwalają zwiększyć obecność;
- zwiększona obecność potwierdza początkowe przekonanie o wzroście.
Pętla hamująca
Wzrost nie jest automatyczny. Pętlę mogą przerwać:
- konsekwentne i bezstronne stosowanie prawa;
- obniżenie atrakcyjności widowiska bez ograniczania legalnej debaty;
- ujawnienie rozbieżności między deklarowaną liczebnością a realną zdolnością;
- wiarygodne alternatywy przynależności i działania zbiorowego;
- odpowiedzialność przywódców za powtarzalne skutki;
- wewnętrzne procedury, które premiują powściągliwość zamiast eskalacji.
Pętla jest więc modelem warunkowym, nie prawem historycznym. Każda strzałka wymaga empirycznego sprawdzenia.