Materiał dla osoby 2 i prowadzącego
Dobór roli 3: Delegowanie przymusu
Dobór wariantu roli 3 — Delegowanie przymusu
Instrukcja dla osoby 2
Przed rozmową ze zwierzchnikiem zdefiniuj stanowisko, a następnie wybierz wykonawcę na podstawie jawnego dossier. Nie otrzymujesz informacji o ukrytym wariancie. Decyzję o stosowaniu testów ideologicznej czystości, intuicyjnych „sygnałów kłamstwa”, śledzenia życia prywatnego i prowokacji podejmujesz na własną odpowiedzialność. Pamiętaj, że nie każdy jest tym, za kogo się podaje. Oceniasz zachowanie związane z zadaniem i projektujesz proces odporny na błąd.
Wymagania etapu
- interpretowanie celu w granicach mandatu
- rozpoznawanie eufemizmu
- symetryczne stosowanie reguł
- odmowa nieuprawnionego rozszerzenia
Najważniejsze ryzyka
- antycypacyjne nadwykonanie
- literalne wykonanie niejasnej sugestii
- przerzucenie autorstwa
- brak rejestru korekt
Porównywalna próbka pracy
Dla zdania „uporządkuj sytuację” podaj wyłącznie legalne interpretacje, wymagane granice oraz pytania, bez projektowania środków przymusu.
Oceń nie tylko wynik, lecz także pytania kandydata, oznaczenie założeń, reakcję na korektę i gotowość do przekazania pracy innej osobie.
Jawne dossier kandydatów
Kandydat Alfa
Dokładny, proceduralny, regularnie prosi o podstawę i pisemne kryterium. Pracuje wolniej, ale dobrze wskazuje luki. Nie ma dowodu, czy jest lojalnym profesjonalistą, biernym przeciwnikiem czy po prostu ostrożną osobą.
Kandydat Beta
Bardzo zmotywowany i wytrwały. Dobrze wykonuje zadanie według wzoru, ale potrzebuje przykładów i punktu konsultacji. Wcześniej popełniał błędy przy wyjątkach, lecz jawnie przyznawał, że czegoś nie rozumie.
Kandydat Gamma
Szybki, inteligentny i ambitny. W próbce dostarczył więcej niż wymagano oraz dodał własny miernik. Dobrze reagował na merytoryczne pytania, ale próbował negocjować granicę zakresu.
Kandydat Delta
Kompetentny, spokojny pod presją i bardzo przywiązany do dokumentacji. Ma doświadczenie w kilku organizacjach zewnętrznych i konsekwentnie domaga się imiennego zatwierdzania. Samo dossier nie daje podstaw do uznania go za infiltratora.
Warunkowe dopasowanie
| Profil | Zaprosić, gdy | Nie zapraszać lub ograniczyć rolę, gdy | Zabezpieczenie |
|---|---|---|---|
| Alfa | zadanie jest niejednoznaczne, wysokiego ryzyka lub wymaga audytu | sam koszt zwłoki jest wysoki, a reguła została już niezależnie zatwierdzona | termin odpowiedzi, rejestr pytań, możliwość eskalacji |
| Beta | zadanie jest wąskie, powtarzalne i dobrze opisane | wymaga samodzielnej interpretacji wyjątków albo nieodwracalnych decyzji | instrukcja krokowa, próbka, szybka konsultacja |
| Gamma | zadanie wymaga analizy i inicjatywy, a dodatki są odwracalne | mandat jest niejasny, wynik silnie nagradzany, a kontrola opóźniona | limit zakresu, podwójne zatwierdzenie, oznaczanie dodatków |
| Delta | zadanie wymaga niezależnej dokumentacji i wysokiej odporności na presję | żąda dostępu niepotrzebnego do zadania albo odmawia zwykłej kontroli | minimalny dostęp, rotacja, recenzja i pełny ślad |
Obowiązkowa decyzja osoby 2
Zapisz: wybranego kandydata, trzy przyczyny, dwa kontrargumenty, informacje brakujące, zakres dostępu, osobę zatwierdzającą, punkt przeglądu oraz warunki przeniesienia. Następnie odpowiedz, jak system zareaguje, jeśli kandydat okaże się: słabszy niż zakładano, nadgorliwy, biernie oporny albo działający na rzecz zewnętrznego podmiotu.
Weryfikacja bez kontrwywiadowczego polowania
Sprawdzaj wyłącznie rozbieżności zadaniowe: niepotrzebny dostęp, nieoznaczone dodatki, omijanie podwójnego zatwierdzenia, ukrywanie błędów, sprzeczne wyjaśnienie konkretnego dokumentu, odwet wobec kontrolującego oraz odmowę przekazania pracy. Każdy sygnał wymaga wysłuchania, porównywalnego standardu i proporcjonalnej reakcji. Nie dowodzi ukrytej tożsamości.
Rekomendacja dydaktyczna
W pierwszym przebiegu użyj wariantu 3A, aby zachować ciągłość z pierwotnym scenariuszem. W drugim 3B bada koszt niejawnych założeń, w trzecim 3C — antycypacyjne rozszerzenie, a w czwartym 3D — granice instytucjonalnej odporności. Porównuj artefakty, nie „trafność” stereotypowego rozpoznania szpiega.
Dodatkowy materiał dla obserwatora
Obserwator ma na końcu dostarczyć: uzasadnienie selekcji osoby 2, sygnały znane w chwili wyboru, sygnały pojawiające się później, alternatywne wyjaśnienia, reakcje na korektę, zakres dostępu, dodatki pochodzące od osoby 3, ryzyko fałszywego podejrzenia i wskazanie, czy zabezpieczenia zadziałały niezależnie od motywacji.