Rola 4: Obserwator opozycyjny

Cel

Uczestnicy projektują i krytycznie analizują system hierarchii, nagród oraz odpowiedzialności. Ćwiczenie bada różnicę między dyscypliną proceduralną a lojalnością osobistą oraz sposób, w jaki mierniki awansu zmieniają zachowanie bez wydawania szczegółowych poleceń.

Sytuacja wspólna

Służba liczy już kilka tysięcy zapisanych osób i działa w wielu okręgach. Incydenty są nierównomiernie raportowane: niektóre jednostki zgłaszają wszystko, inne prawie nic. Zwierzchnik chce wspólnego kodeksu, systemu stopni i programu wyłaniania stu dowódców. Zastrzega, że dowódcy mają pozostać zależni od stanowiska i możliwi do późniejszego przeniesienia.

Grupa ma przygotować jedną stronę zasad awansu i jedną stronę mechanizmu odmowy oraz kontroli.

Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.

Rola 4 — Obserwator opozycyjny

Obowiązkowe elementy dowodowe

1. definicje lojalności użyte przez każdą rolę;
2. źródło każdego kryterium awansu;
3. sposób traktowania negatywnych informacji;
4. los żądania dwóch dowódców terenowych;
5. wyjątki personalne oraz ich kontrolę;
6. dowody na możliwość efektywnego przeniesienia dowódcy;
7. reakcję na propozycję ćwiczenia odmowy;
8. przykład wskaźnika podatnego na optymalizację pozorną;
9. materiał obciążający i odciążający dotyczący zamiaru centralizacji;
10. mapę tego, kto kontroluje nabór, awans, zasoby, ocenę i skargi.

Dodatek: porównanie wariantów osoby 3

Nie znasz prawdziwego wariantu przed ujawnieniem. Zapisz: podstawę wyboru osoby 2, zachowania zgodne i niezgodne z próbką, liczbę pytań, dodatki wykonawcy, reakcję na korektę, próby uzyskania dostępu, alternatywne wyjaśnienia i zabezpieczenia. Nie nazywaj nikogo infiltratorem bez ujawnienia karty; przedtem używaj wyłącznie opisów zachowania.