Etap 3 · Tysiąc zapisów
Rola 4: Obserwator opozycyjny
Widoczność i reputacja siły napędzają wzrost, lecz liczby zaczynają zastępować wiedzę o członkach.
Cele
- odróżnienie motywacji ideowej, afiliacyjnej, statusowej i oportunistycznej;
- analiza performatywnego użycia liczb;
- wykrycie bodźców nagradzających konfrontację;
- zaprojektowanie danych pozwalających odróżnić wzrost pozorny od realnego;
- udokumentowanie odpowiedzialności za selekcję i późniejszą socjalizację.
Sytuacja wspólna
Po serii szeroko komentowanych wydarzeń formularz zainteresowania Służbą wypełniło tysiąc osób. Nie wiadomo, ile z nich rozumie ograniczony mandat. Biuro polityczne chce ogłosić „tysiąc nowych członków”. Lokalni organizatorzy proszą o możliwość szybkiego tworzenia oddziałów. Jednocześnie dwa raporty wskazują, że najbardziej konfrontacyjne wydarzenia przyniosły największy napływ zapisów.
Grupa ma przygotować politykę naboru i definicję członkostwa, ale nie tworzy komunikatów rekrutacyjnych ani metod pozyskiwania ludzi.
Karta poufna. Uczestnik czyta wyłącznie poniższą rolę. Pełny opis właściwego etapu pozostaje u prowadzącego do fazy ujawnienia.
Rola 4 — Obserwator opozycyjny
Zadanie
Ustal, czy rozgłos był traktowany jako okazja do legalnej organizacji, czy jako instrument samowzmacniającej presji. Nie utożsamiaj błędnego wskaźnika z zamiarem oszustwa bez dodatkowego materiału.
Materiał obowiązkowy
- wszystkie użyte definicje członka;
- źródło liczby tysiąc i wiedzę każdej roli o jej ograniczeniach;
- los projektu „Tysiąc gotowych”;
- kryteria awansu i ich przewidywalne bodźce;
- sposób ograniczenia osobistych sieci dowódców;
- reakcję na propozycję raportowania odpływu;
- dowód na przyczynowy związek albo brak związku między konfrontacją a naborem;
- alternatywną, niewinną interpretację pośpiechu;
- moment, w którym osoba 3 stworzyła audytowalny ślad;
- listę danych koniecznych do zweryfikowania świadomej manipulacji.
Dodatek: porównanie wariantów osoby 3
Nie znasz prawdziwego wariantu przed ujawnieniem. Zapisz: podstawę wyboru osoby 2, zachowania zgodne i niezgodne z próbką, liczbę pytań, dodatki wykonawcy, reakcję na korektę, próby uzyskania dostępu, alternatywne wyjaśnienia i zabezpieczenia. Nie nazywaj nikogo infiltratorem bez ujawnienia karty; przedtem używaj wyłącznie opisów zachowania.
Po zakończeniu symulacji wróć do wspólnego ekranu. Ujawnienie rozpoczyna prowadzący.
Wróć do etapu